Lerend Netwerk is één van de projecten die binnen Samen Lelystad Oost steeds meer vorm krijgt. Een vaste groep organisaties, aangevuld met bewoners en ervaringsdeskundige, bundelt de kennis met maar één doel: betere dienstverlening zodat bewoners met vragen of problemen beter en sneller geholpen worden.

Weinig inwoners van Lelystad Oost zullen van het bestaan van Lerend Netwerk op de hoogte zijn. Toch werkt een team van beroepskrachten van Welzijn Lelystad, Centrada, Werkbedrijf, MDF, Kwintes, Sociaal Wijkteam en gemeente Lelystad al ruim een jaar aan soepele en snelle hulp voor mensen die het nodig hebben. Dit doen ze samen met bewoners en een ervaringsdeskundige. Volgens projectleiders Magda van der Wees en Anna Rijpsma gebeurt dat op een unieke manier. ‘Het zijn niet alleen experts uit het vak, we hebben bewust ook mensen uit de praktijk uitgenodigd om ons een spiegel voor te houden,’ legt Anna uit.

Lerende aanpak

Beide projectleiders werken bij Welzijn Lelystad en constateerden dat er binnen Samen Lelystad Oost behoefte was aan een lerende aanpak. Partners konden immers veel van elkaar leren. ‘We willen ontschot samenwerken,’ begint Anna. ‘Het blijft toch moeilijk om over je eigen organisatiegrenzen heen te kijken. Ook binnen de integrale gebiedsaanpak. Je moet dus met elkaar leren en verkennen hoe je dat kunt doen.’ Magda vult haar aan: ‘Daarom nemen we afgeronde, anonieme casuïstiek onder de loep: hoe is het gelopen? Waar liep het vast? Waar ging het goed? En hoe hadden we het anders kunnen doen?’

Ervaringsdeskundigen denken mee

Zo maakt het team twee keer per maand tijd vrij om samen praktijkcases van één van de partners te bespreken. Magda: ‘We kijken dan welke bouwstenen eruit komen waar bewoners tegenaan lopen en welk advies we kunnen geven om dit in het vervolg goed te doen.’ Anna: ‘Uniek is toch wel dat ook een ervaringsdeskundige met een armoedeverleden vanuit haar eigen ervaringen meedenkt en ons adviseert. Ook twee bewoners adviseren mee. Samen houden zij ons scherp. Geregeld klinkt het dan ook: “Jullie zeggen dit nu wel maar zo werkt het voor mij niet.’’

Ontdek het hele plaatje

Zonder nu man en paard te noemen gaan de cases toch vooral over mensen die problemen hebben op meerdere gebieden: werk, dagbesteding, huisvesting, taalachterstand of kinderen met gedragsproblemen. ‘En hierdoor zijn er ook vaak meerdere organisaties bij betrokken,’ legt Magda uit. ‘Maar elke organisatie ziet vaak maar een klein stukje. Door het met elkaar te bespreken, ontdek je het hele plaatje. Elke organisatie aan tafel heeft ook weer zijn eigen netwerken die je op deze manier ook mooi met elkaar verbindt.’

Met de waardevolle inbreng van deze bijzondere teamleden zien Anna en Magda dat het mes aan twee kanten snijdt. ‘We zien haarscherp hoe onze plannen binnenkomen bij bewoners. En tegelijk zien zij in sommige gevallen ook onze teleurstelling als na hard werken zaken tóch niet lukken. Ze worden milder naar het veld.’

Stress sensitief

Nu het Lerend Netwerk al een poosje draait, is er vast al wel een rode draad te ontdekken in de intensieve casusbesprekingen. Toch? ‘Nou,’ zegt Magda, ‘rode draad is toch wel dat mensen vaak tussen systemen in vallen. Ze hebben met meerdere beroepskrachten contact, maar niemand blijft echt bij hen gedurende het probleem.’ Anna vult aan: ‘Wij leren nu om nog meer te denken vanuit de mensen en niet de problemen.’

‘Juist!’ reageert Magda. ‘Door stress zijn mensen aan het overleven. Het bepaalt hun communicatie en als hulpverlener zien we vaak niet de stress die mensen van hun probleem hebben.’ Anna: ‘En daardoor overzien mensen situaties minder goed en nemen ze niet altijd de juiste beslissingen. Het is daarom belangrijk om stresssensitief te werken, iets waar we nog stappen in kunnen zetten.’

Relationeel werken

‘Een andere rode draad is relationeel werken’, vertelt Anna. ‘Vraag je dus constant af: wie heb ik tegenover me en wat werkt nu? We gaan niet op de stoel van de beroepskracht zitten. We stemmen af met de bewoner, verkennen zijn situatie en kijken dan wat nodig is, hoeft niet de primaire hulpvraag te zijn. We moeten meer aansluiten bij de persoon dan bij het probleem.’

Hamvraag is natuurlijk: wat gaat de inwoner van deze sessies in de praktijk merken? ‘Hopelijk levert het voor hem en haar betere dienstverlening op,’ zegt Magda. ‘Ons doel is dat mensen sneller en beter geholpen worden. Iedereen moet zich gezien en gehoord voelen met zijn probleem en weten dat er altijd iemand is die het hele traject bij hen blijft.’ 

Uniek netwerk

Actie-leren helpt de hulpverleners te handelen vanuit het perspectief van de bewoner en te doen wat voor hem of haar nodig is. ‘Het uitgangspunt daarbij zijn de vragen ‘Wat wil ik? Wat kan ik en wat heb ik dan nodig?’, aldus Magda. Anna: ‘En, met deze aanpak hopen we (sociale) problemen op te lossen en tegelijkertijd te werken aan veerkrachtversterking om het risico op opvolgende problematiek te verminderen.’

Eind december 2026 worden de adviezen gepresenteerd. Nu al worden er overleggen gevoerd met de betrokken organisaties om snel stappen te kunnen maken.