Naomi (20) is jeugdboa in Lelystad Oost. Ze is nog maar kort aan het werk, maar weet precies wat haar drijft: jongeren helpen, signalen vroeg oppikken en duidelijk grenzen stellen. Collega Benjamin begeleidt haar. Samen werken ze met jongerenwerk, leerplicht en de jeugdagent aan rust in de wijk. ‘Eén goed gesprek kan al het verschil maken,’ zegt Naomi.

Naomi is inmiddels een bekend gezicht in Lelystad. Je vindt haar bij scholen, speeltuinen, sportveldjes en plekken waar jongeren samenkomen. ‘Ik stap open op een groep af. Soms is een simpele opmerking genoeg, zoals: “Hé, toffe sneakers.” Dan is het ijs gebroken,’ vertelt ze. Ze combineert dat met duidelijkheid. ‘Als het te ver gaat, zeg ik gewoon: “jongens, fijne avond” en dan is het klaar.’
Benjamin vult aan: ‘Naomi maakt de vertaalslag tussen straat en werkvloer. Ze begrijpt wat jongeren beweegt en weet dat om te zetten naar actie. Dat maakt haar heel waardevolIn Lelystad Oost werken verschillende partijen samen om jongeren in beeld te houden. Jongerenwerkers, jeugdboa’s en de jeugdagent trekken samen op. Hun samenwerking komt samen in het JOR-overleg: Jongeren in de Openbare Ruimte. Daar bespreken ze elke maand wat er speelt in de wijk en waar jongeren behoefte aan hebben. ‘Hoor ik dezelfde namen vaker, dan leg ik de link met onze partners,’ legt Naomi uit.
Ook bewoners leveren een belangrijke bijdrage. Meldingen die via de Fixi-app binnenkomen, de app waarmee inwoners makkelijk iets kunnen doorgeven over hun buurt, helpen haar om gericht te kijken waar iets speelt. ‘Zo’n melding geeft me vaak een goed startpunt om in gesprek te gaan.’

Wat wél werkt (en wat niet)

Volgens Naomi draait alles om de manier waarop je jongeren benadert. ‘Boven de groep gaan staan werkt niet. Dan klapt de deur dicht en mis je elk gesprek,’ zegt ze. Wat wel werkt, is laagdrempelig contact en een vast gezicht in de wijk zijn. ‘Jongeren weten me te vinden. Dat maakt aanspreken makkelijker.’
Benjamin ziet dat ook. ‘We willen dat jongeren voelen dat we er vóór hen zijn. Naomi stelt grenzen, maar geeft tegelijk ruimte om het goede te doen. Handhaven hoort erbij, maar pas als het echt nodig is.’ Contact met ouders kan hier onderdeel van uitmaken. ‘Als de zorg serieus is, bel ik aan of ga ik langs’, zegt Naomi. ‘Soms doet jongerenwerk het gesprek. We kijken altijd wat het beste werkt.’

Resultaten die je niet altijd ziet

Niet elk succes is zichtbaar. Soms merk je het vooral doordat het stiller wordt in de straat. Naomi herinnert zich een plek waar veel overlast was door jongeren. ‘Door veel te praten en te kijken wie de aanstichters waren, is de groep uit elkaar gevallen. Het hangen was ineens niet meer spannend.’
Ze is trots op wat ze tot nu toe heeft bereikt. ‘Ik heb goede contacten met scholen en partners. En doordat jongeren mij al kennen, stappen ze makkelijker op me af.’
Benjamin glimlacht. ‘Ze is energiek, betrokken en oprecht geïnteresseerd. Precies het soort mens dat we nodig hebben.’

Achter het uniform

Naomi weet dat er soms vooroordelen bestaan over handhaving. Toch wil ze één ding benadrukken: ‘Onthoud dat er in dat uniform ook een mens zit. We zijn er niet om zo snel mogelijk boetes uit te delen, maar om iets te betekenen. Voor jongeren, ouders en bewoners. Beginnen met contact, grenzen helder houden en samen werken aan rust in de wijk. Dat is waar ik elke dag voor ga.’

Volg Naomi ook op Instagram via @jeugdboa_lelystad_oost