Een wandeling door de Atolwijk levert op woensdagmiddag 8 juli vooral veel gesprekken op. Bewoners laten zien wat er speelt in hun wijk en partners van Samen Lelystad Oost lopen mee om te luisteren, vragen te beantwoorden en te kijken wat er mogelijk is.

Nog voordat de wandeling begint, is het al gezellig druk bij Atolplaza. Bewoners staan met elkaar te praten en niet veel later sluiten ook medewerkers van de gemeente, Centrada, Welzijn Lelystad en de wijkagent aan. Iedereen stelt zich kort voor. Wie gaat over groen? Wie weet alles van huurwoningen? En bij wie kun je terecht als je een vraag hebt over veiligheid? Daarna klinkt nog één oproep voordat de groep op pad gaat. ‘Kom je onderweg iets tegen waar je iets over wilt vertellen? Laat het vooral zien.’

Rattenoverlast

De eerste stop laat niet lang op zich wachten. Bij een ondergrondse afvalcontainer vertellen bewoners dat het hier lang niet altijd zo netjes is als vandaag. ‘Het lijkt wel of ze wisten dat we langs zouden lopen,’ grapt iemand. Er wordt gelachen, maar het onderwerp is serieus. Afval dat naast de container wordt gezet, trekt ratten aan en zorgt voor veel ergernis. Waarom belandt het afval eigenlijk naast de container? Is de container vaak vol? Hebben mensen geen afvalpas? Of spelen er andere dingen? Terwijl bewoners hun ervaringen delen, schrijven medewerkers van de gemeente mee.

Speeltuin zonder bankjes

Bij het Fjordpark verschuift het gesprek naar de toekomst van de wijk. Bewoners zijn benieuwd naar de nieuwbouwplannen en willen graag eerder betrokken worden. ‘We willen weten wat er speelt in onze wijk. Dan kunnen we ook actief meedenken.’ De aanwezige partners vertellen hoe het vervolg eruitziet en op welke momenten bewoners kunnen meepraten over de inrichting van de omgeving.

Verderop blijft de groep staan bij een speeltuin. De speeltoestellen zijn er nog, maar de bankjes zijn verdwenen. ‘We konden hier altijd even zitten terwijl de kinderen speelden,’ vertelt een bewoonster. De bankjes zijn weggehaald omdat jongeren er ’s avonds vaak bleven hangen en voor overlast zorgden. Dat roept meteen nieuwe vragen op. Want wat voor de één een oplossing is, is voor de ander juist een gemis. ‘Misschien moeten we op sommige plekken gewoon opnieuw kijken hoe het gaat,’ stelt iemand voor.

Een veilige wijk

Veiligheid komt tijdens de wandeling meerdere keren ter sprake. Bewoners zoeken de wijkagent op om vragen te stellen of ervaringen te delen. Een bewoonster vertelt dat ze zich op sommige plekken in de wijk niet altijd veilig voelt. ‘Er wordt hier regelmatig gedeald. Dan hangen er veel mensen op straat en dat geeft mij geen prettig gevoel.’ De wijkagent luistert, stelt vragen en bespreekt welke mogelijkheden er zijn. Ook worden contactgegevens uitgewisseld, zodat bewoners weten waar ze terechtkunnen als er iets speelt.

Fixi-melding

Ook de brandgangen achter de woningen komen ter sprake. Niet overal liggen ze er even netjes bij. Een medewerker van Centrada legt uit dat de meeste achterpaden door bewoners zelf moeten worden onderhouden. ‘Dat wist ik helemaal niet,’ reageert iemand verrast. Een bewoner uit de Gors vertelt hoe het daar is geregeld. ‘Bij ons zijn de brandgangen afgesloten met poorten. Dat hebben we jaren geleden samen met de gemeente gedaan. Iedereen heeft een sleutel en samen houden we het netjes.’ Onderweg blijft de groep meerdere keren staan bij stoepen en paden met scheefliggende tegels. Een medewerker van de gemeente vraagt wie de Fixi-app kent. Er gaan maar een paar handen omhoog. Al snel worden telefoons erbij gepakt. De app wordt uitgelegd en een aantal bewoners downloadt hem direct. ‘Die ga ik straks meteen gebruiken,’ zegt een bewoonster. ‘Kijk nou naar dit pad. Dat is toch levensgevaarlijk?’ Met een foto en een paar klikken is een melding zo gemaakt én komt het automatisch bij de juiste afdeling terecht. Kleine meldingen, zoals losse stoeptegels of kapotte straatverlichting, kunnen vaak al binnen een paar werkdagen worden opgepakt.

Vaker vegen

De Atolwijk staat bekend om het vele groen. Daar zijn bewoners trots op. Tegelijkertijd zorgen de bomen in het voorjaar voor veel zaden op de stoepen en straten. ‘De bomen hoeven niet weg,’ zegt een bewoonster. ‘Maar als er deze periode wat vaker wordt geveegd, scheelt dat al enorm.’ De laatste stop is bij een steil fietspad in de Gors. Volgens bewoners ontstaan hier regelmatig gevaarlijke situaties, vooral met scholieren en fatbikes. ‘Ik heb zelfs foto’s gemaakt van ongelukken,’ vertelt een bewoonster. ‘Anders geloven mensen niet hoe vaak het hier misgaat.’ Samen bekijkt de groep de situatie en bespreekt welke mogelijkheden er zijn om de verkeersveiligheid hier te verbeteren.

Na bijna twee uur keert de groep terug naar Atolplaza. De notitieblokken zijn goed gevuld. Sommige punten kunnen snel worden opgepakt, andere vragen meer tijd. Maar minstens zo waardevol zijn de gesprekken die onderweg zijn gevoerd. Bewoners weten elkaar én de betrokken organisaties beter te vinden. En juist dat helpt om samen verder te bouwen aan een prettige en veilige Atolwijk.