Het is woensdagavond 18.30 uur. Het plein voor wijkcentrum Zuiderzee stroomt langzaam vol met inwoners en professionals uit de Zuiderzeewijk. Een groep van zo’n 25 wandelaars en scootmobielers verzamelt zich voor een wandeling door de wijk, georganiseerd door Samen Lelystad Oost. Tijdens de wandeling wordt gesproken over onder andere onderverhuur, parkeerdruk, verkeersoverlast en hoe de wijk de afgelopen jaren veranderde.

Veel mensen kennen elkaar. Het buurtcomité is goed vertegenwoordigd en na een korte voorstelronde is het tijd om op pad te gaan. De Zuiderzeewijk oogt groen en verzorgd. Langs de route liggen grote vijvers, mooie bomen, brede grasvelden en nieuwe scholen met natuurlijke speelplekken. Toch maken veel bewoners zich zorgen over de leefbaarheid in hun wijk.

Jongeren horen ook bij de wijk

De eerste stop is aan de achterkant van het wijkcentrum. Op het voetbalveld is een groep jongeren fanatiek aan het sporten. Het levert verschillende reacties op. ‘Ik ben blij dat dit voetbalveld er is,’ zegt een bewoner. ‘Natuurlijk hoor je weleens wat geluid, maar daar lig ik niet wakker van. Jongeren moeten ook een plek hebben.’ Iemand anders kijkt daar anders naar. ‘Sommigen hebben een grote mond. Als je daar iets van zegt, voel je je soms gewoon bedreigd.’

De groep vervolgt z’n weg naar de parkeerplaats aan het Robbezand. ‘Wat je hier ziet, zie je eigenlijk in de hele wijk. Woningen worden verkocht, opgekocht en vervolgens verhuurd aan meerdere arbeidsmigranten’, vertelt een bewoner. ‘Als je weet dat er soms vijf mensen in één woning wonen en allemaal een auto hebben, begrijp je waarom de straten zo vol staan. Dat is niet alleen vervelend, maar soms ook onveilig. De vuilniswagen kan er nauwelijks langs, laat staan de brandweer.’

Volgens bewoners heeft dit ook invloed op de sociale samenhang in de wijk. ‘Mensen die hier komen werken, kennen de Nederlandse regels vaak niet goed. Dat je afval niet naast een ondergrondse container zet, maar de klep met een pasje opent bijvoorbeeld. En vaak wonen ze hier tijdelijk. Dus een band opbouwen met buren heeft geen prioriteit.’ Een buurvrouw voegt toe: ‘Ik heb hier jarenlang met veel plezier gewoond. Maar ik schaam me nu gewoon voor mijn straat. Als een collega me ophaalt, laat ik me liever op de hoek oppikken.’

Geluidsoverlast

Terwijl bewoners hun verhaal doen, maakt de coördinator Toezicht aantekeningen en spreekt hij met verschillende inwoners. Dan wordt het gesprek plots onderbroken. Twee jongens rijden zonder helm op luidruchtige crossmotoren langs de groep. De motoren verdwijnen al snel uit beeld, maar het geluid blijft nog even hangen. ‘Dit horen wij regelmatig,’ zegt een bewoner. ‘En niemand grijpt in.’

Via een hobbelig fietspad loopt de groep richting de Marokkaanse moskee, waar behoorlijke verkeersoverlast wordt ervaren. Even verderop wijzen bewoners medewerkers van Centrada op groene aanslag op de gevels van enkele woningen. De corporatiemedewerkers leggen uit dat ze uitzoeken wanneer het onderhoud plaatsvindt, maar benadrukken ook dat bewoners zélf een rol hebben in het schoon en netjes houden van hun woning.

Bewoners delen ervaringen, medewerkers geven uitleg en waar mogelijk worden direct afspraken gemaakt of aandachtspunten genoteerd. Na ruim twee uur komt de groep terug bij buurtcentrum Zuiderzee. Voordat iedereen naar huis gaat, vraagt Anna van Samen Lelystad Oost of iedereen de kans heeft gehad om zijn of haar verhaal te vertellen. Er wordt instemmend geknikt.

‘Het was mooi om te zien hoeveel gesprekken er onderweg ontstonden,’ zegt ze. ‘Dank voor jullie openheid en betrokkenheid. Na de zomer koppelen we terug wat we met alle aandachtspunten gaan doen.’

Met de wandeling door de Zuiderzeewijk zijn alle vier de wijkwandelingen in Lelystad Oost afgerond. Net als in de andere wijken blijkt ook hier hoe waardevol het is om samen door de wijk te lopen. Bewoners laten zien wat er speelt, professionals krijgen een beter beeld van de situatie en samen ontstaat het gesprek dat nodig is om verder te bouwen aan een leefbare wijk.